พระ 1 : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 121 / 259

สรุป มรรคทั้ง 8 ประการนั้น เป็นปัจจัยเกื้อกูลกันจะขาดข้อใดข้อหนึ่งไปไม่ได้ ในเชิงทฤษฎีสามารถนำ ไปสู่การปฏิบัติมรรคมีองค์ 8 ที่เป็นรูปธรรมได้ด้วยการสั่งสมความดีมีทาน ศีล ภาวนา เพื่อสะสมให้ ควบแน่นยิ่งข

มรรคทั้ง 8 ประการ เป็นแนวทางที่สำคัญในการปฏิบัติตามหลักธรรมของพระพุทธเจ้า โดยแต่ละข้อมีบทบาทในการส่งเสริมการสร้างกุศลและการพัฒนาจิตใจ สำหรับคนที่ต้องการเข้าถึงความเป็นพุทธะ การปฏิบัติตามมรรคทั้ง 8 ด้ว

ณ ฐานที่ 7 นี้คือศูนย์กลางกายอันเป็นที่ตั้งถาวรของใจ นอกจากนี้ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ยังเป็น ที่สถิตของดวงธรรมที่ทำให้เป็นกายมนุษย์ ดวงธรรมนี้มีขนาดเท่าฟองไข่แดงของไก่มีลักษณะใสบริสุทธิ์ เมื่อ แรกที่คนเ

ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 เป็นที่ตั้งถาวรของใจและดวงธรรมที่ทำให้เป็นกายมนุษย์ โดยการหยุดใจที่ศูนย์กลางนี้ส่งผลให้เราห่างจากที่สุดทั้งสองอย่าง คือ กามสุขัลลิกานุโยคและอัตตกิลมถานุโยค โดยมรรคทั้ง 8 มาประชุมก

สัมมาวาจานั้น ก็สามารถละเสียได้เด็ดขาด ซึ่งมิจฉาวาจา 4 ประการ อันได้แก่ มุสาวาท ปิสุณา วาจา ผรุสวาจา และสัมผัปปลาปวาจา สัมมากัมมันตะนั้น ก็สามารถละเสียได้เด็ดขาด ซึ่งมิจฉากัมมันตะ 3 ประการ คือ ปาณาติบ

สัมมาวาจา สามารถละมิจฉาวาจา 4 ประการ ได้แก่ มุสาวาท ปิสุณาวาจา ผรุสวาจา และสัมผัปปลาปวาจา สัมมากัมมันตะสามารถละมิจฉากัมมันตะ 3 ประการ โดยมุ่งไปที่การละความตาย อาทิ ปาณาติบาต และให้เกิดผลดีในชีวิต เมื่

หลั่งไหลลงสู่มหาสมุทรทั้งสิ้น ฉันใด มรรคมีองค์ 8 นี้ก็เป็นองค์ประชุมแห่งโพธิปักขิยธรรมทั้งปวง อันประกอบด้วยสติปัฏฐาน 4 สัมมัปธาน 4 อิทธิบาท 4 อินทรีย์ 5 พละ 5 และโพชฌงค์ 7 ฉันนั้น องค์มรรค 8 ประการนี้

เนื้อหานี้อธิบายเกี่ยวกับมรรคมีองค์ 8 ในทางพุทธศาสนา เป็นสื่อการปฏิบัติที่ส่งผลต่อการเข้าถึงพุทธะ โดยแบ่งมรรคเป็น 3 ขันธ์ คือ ขันธ์แห่งปัญญา ขันธ์แห่งศีล และขันธ์แห่งสมาธิ อธิบายความสำคัญของการปฏิบัติ

กายในกาย ตามหลักสติปัฏฐาน 4 ซึ่งพระ สัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสสอนไว้ว่า ให้ตามเห็น กายในกายเข้าไปเรื่อยๆ กายต่างๆ ที่เห็นอยู่ ภายในนั้นหากเป็นกายที่ตกอยู่ในไตรลักษณะ คือ ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ และเป็นอนัตตา ก็

บทความนี้กล่าวถึงหลักการกายในกายตามหลักสติปัฏฐาน 4 ที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสสอนไว้ โดยให้เห็นถึงความไม่เที่ยง ความทุกข์ และความอนัตตาของกายต่างๆ และการปล่อยวางกิเลสเพื่อเข้าถึงกายธรรม กายธรรมนั้นไม่ต

กิเลสในกายทิพย์นั้นประกอบด้วยโลภะ โทสะ และโมหะ เมื่อจิตบริสุทธิ์พ้นจากกิเลสในกายทิพย์แล้ว ก็จะเข้าถึงกายรูปพรหม กิเลสในกายรูปพรหมนั้นประกอบด้วยราคะ โทสะ และโมหะ เมื่อจิตบริสุทธิ์พ้นจาก กิเลสในกาย รูปพ

เนื้อหาพูดถึงกระบวนการละกิเลสในระดับต่าง ๆ ของกายทิพย์ ระดับถึงกายรูปพรหม กายอรูปพรหม และกายธรรม โดยเริ่มจากการละกิเลสเพื่อเข้าถึงพระโสดาบัน สกิทาคามี และอนาคามี จนถึงการเข้าถึงพระอรหัตที่ปราศจากอาสวะ

กลายสภาวะเป็นโคตรภูบุคคล ใจของกายธรรมนั้นประกอบด้วย ดวงเห็น จำ คิด รู้ ซ้อนๆ กันอยู่เช่นเดียว กับกายมนุษย์ แต่ทว่าใจของกายธรรมนั้น สามารถขยายแผ่เป็นวงกว้างออกไปโดยมีเส้นผ่าศูนย์เท่ากับหน้า ตักของกายธร

บทนี้กล่าวถึงการศึกษาและการเข้าถึงการเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยเริ่มจากการเข้าใจการทำงานของใจในกายธรรม และกระบวนการวิปัสสนาที่นำไปสู่การบรรลุถึงภาวะที่เป็นเย็น นอกจากนี้ยังสรุปสาระสำคัญจากบทที่ 1-7 ท

เมื่อศึกษาความรู้พื้นฐานทั่วไปแล้ว จำเป็นจะต้องศึกษาตัวอย่างการสร้างบารมีของพระสัมมาสัม พุทธเจ้าพระองค์ปัจจุบัน ที่ยังมีหลักฐานทางประวัติศาสตร์จารึกอยู่ในพระไตรปิฎกที่จะทำให้เรา ได้เห็นภาพ การสร้างบาร

เริ่มต้นการศึกษาความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เพื่อเข้าใจการสร้างบารมีตั้งแต่อดีตชาติ จนถึงปัจจุบัน โดยเน้นพุทธประวัติที่สำคัญ ซึ่งครอบคลุมตั้งแต่การจุติของพระโพธิสัตว์ การออกผนวช การตรัส

พระภิกษุ สามเณรที่หลวงปู่วัดปากน้ำส่งไปเผยแผ่วิชชาธรรมกายมีอยู่หลายรูป เช่น พระภาวนา โกศลเถร (พระวีระ) เป็นอาจารย์ใหญ่ฝ่ายธรรมกาย หลวงตาอิน พระมหาดร.ทวนชัย ในสมัยที่ เป็นสามเณรอยู่วัดปากน้ำ ก็เคยถูกส่

เนื้อหาเกี่ยวกับพระภิกษุ สามเณร และแม่ชีที่ได้รับการยกย่องจากหลวงปู่วัดปากน้ำในการเผยแผ่วิชชาธรรมกาย โดยมีการส่งออกไปสอนธรรมะในหลายจังหวัด เช่น สุพรรณบุรี เชียงใหม่ และฉะเชิงเทรา นอกจากนี้ยังมีการสร้า

เห็นถึงความเจริญรุ่งเรืองของพระพุทธศาสนา และความเป็นปึกแผ่นมั่นคงของพระภิกษุสงฆ์อีกด้วย ดังคำกล่าวที่ว่า “วัดใดยังมีเสียงสวดมนต์ทำวัตรอยู่มิได้ขาด วัดนั้นยังจะเจริญรุ่งเรืองเป็นที่พึ่งของ ชาวโลกอีกยาว

เนื้อหานี้ยกย่องความสำคัญของการสวดมนต์ในพระพุทธศาสนา วัดที่มีเสียงสวดมนต์อยู่ได้ยาวนานจะเป็นที่พึ่งของชาวโลก การรักษาความสำรวมในพระปาฏิโมกข์และความสำคัญของการปลูกฝังวินัยในหมู่พระภิกษุและสามเณรเป็นสิ่

มีความเพียรสม่ำเสมอ เรื่องความเพียรในการเจริญสมาธิภาวนานั้น หลวงปู่ท่านทำมิได้ขาดเลยจนวันเดียว ท่านกล่าว ไว้ว่า ท่านไม่เคยว่างเว้นจากการทำความเพียรทางจิต เจริญสมาธิภาวนาเลยจนวันเดียวตั้งแต่ อุปสมบทมา

ความเพียรในการเจริญสมาธิภาวนาเป็นสิ่งสำคัญที่หลวงปู่ปฏิบัติอย่างสม่ำเสมอ ไม่เคยหยุดพักตั้งแต่วันอุปสมบท ท่านย้ำว่า ทุกคนต้องเข้าถึงที่สุดของความเพียรและความอดทนโดยไม่ปล่อยให้เวลาเสียเปล่า การกระทำนี้ส

พระพุทธศาสนาวิชชาธรรมกายในประเทศอังกฤษ จนกระทั่งมีชาวอังกฤษเลื่อมใสศรัทธาเป็นจำนวนมาก หนึ่งในนั้น คือ นักปรัชญาผู้มีชื่อเสียงของโลก ศาสตราจารย์วิลเลียม ออร์กัสต์ เปอร์เฟิสต์แห่ง มหาวิทยาลัยในกรุงลอนดอ

เนื้อหาเกี่ยวกับการแพร่หลายในประเทศอังกฤษของพระพุทธศาสนาด้วยการนำของพระกปิลวัฑโฒภิกขุ หลังจากการอุปสมบทที่วัดปากน้ำโดยหลวงปู่ ที่สอนให้เข้าถึงพระธรรมกายและได้ไปตั้งศูนย์ปฏิบัติธรรมที่อังกฤษ เพื่อเผยแผ

วิชชาธรรมกายเป็นวิชชาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เป็นการบำเพ็ญเพียร เจริญภาวนาด้วย สัมมาสมาธิ เป็นสัมมาปฏิบัติ มีจุดมุ่งหมายหลักสำคัญ คือ การกำจัดกิเลสอาสวะให้สิ้นไป เพื่อกระทำ พระนิพพานให้แจ้ง การตรัสรู้ธ

วิชชาธรรมกายเป็นวิชชาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่มุ่งเน้นการบำเพ็ญเพียรและเจริญภาวนาโดยใช้สัมมาสมาธิเป็นพื้นฐานสำคัญสำหรับการกำจัดกิเลสและบรรลุพระนิพพาน การใช้คำบริกรรม "สัมมา อะระหัง" เป็นส่วนสำคัญในการ

ในห้องนั้น แล้วท่านก็เรียกสามเณรให้ไปหยิบดวงแก้วมา 1 ดวง ท่านพยักหน้าเรียกพลตรีโสภณให้เข้าไป หาแล้วบอกว่า “เอ็งไม่ต้องเอามาคืน เอ็งเอาไปอีกองค์หนึ่ง องค์นี้ชื่อจักรพรรดิ เอ็งเอาไว้ที่บ้านนะ เพราะ เอ็ง

เรื่องราวของหลวงปู่วัดปากน้ำที่ท่านได้มอบดวงแก้วให้พลตรีโสภณเพื่อคุ้มครองตนจากอันตราย และความศักดิ์สิทธิ์ที่ท่านได้ประสบจากทั้งผู้ที่ขอคำแนะนำ รวมถึงคุณหญิงลมุนที่เป็นผู้สนับสนุนวัดปากน้ำอย่างต่อเนื่อ

นับแต่วันนั้นมา หลวงพ่อมีความกระตือรือร้น ปรารถนาที่จะพบคุณยายมาก แม้ว่าที่พักของท่าน จะอยู่ข้างวัดใหม่ศรีสุพรรณ ซึ่งอยู่ใกล้กับตลาดพลู แต่ท่านก็ยังไม่มีโอกาสไปวัดปากน้ำอยู่นั่นเอง สามปีต่อมา เมื่อหลว

หลวงพ่อมีความปรารถนาในการพบคุณยายที่วัดปากน้ำ หลังจากพยายามติดต่อหลายครั้ง แต่ไม่สำเร็จ จนได้พบกับพระอาจารย์วีระ ที่ส่งเสริมให้ท่านเรียนรู้เรื่องธรรมะ หลวงพ่อยืนยันที่จะตามหาคุณยายด้วยความหวัง ซึ่งเป็

มิได้ขาดเป็นเวลาหลายสิบปีด้วยความคล่องแคล่วและชำนาญ การบูชาข้าวพระ คือ การนำเครื่องไทยธรรม อันมีดอกไม้ ธูปเทียน อาหารคาวหวาน ซึ่งเป็น ของหยาบ นำมากลั่นให้ละเอียดด้วยวิชชาธรรมกาย จนกระทั่งเครื่องไทยธรร

การบูชาข้าวพระคือการนำเครื่องไทยธรรมมาบูชาอย่างละเอียดเพื่อถวายให้แก่พระธรรมกายของพระพุทธเจ้า โดยผู้บูชาต้องสามารถเข้าถึงธรรมกายและมีความรู้ในการปฏิบัติธรรมอย่างลึกซึ้ง หลวงพ่อธัมมชโยเป็นผู้นำในการบูช

หน้ามหาวิทยาลัย ท่านก็รับประทานอาหารแถวนั้นเสร็จเป็นเวลา 4 ทุ่ม ท่านต้องผ่านเข้าไปในบริเวณงาน แต่ด้วยความที่อยู่ในโอวาทของคุณยายอย่างเคร่งครัดจึงเดินผ่านบริเวณที่มีการละเล่นโดยไม่ยอมดูอะไรทั้งสิ้น แม้

บทความนี้กล่าวถึงการปฏิบัติธรรมของหลวงพ่อธัมมชโย โดยความสำเร็จนี้เกิดขึ้นจากการอยู่ในโอวาทของคุณยายที่มีเมตตา รวมถึงการถ่ายทอดความรู้ในระดับที่ลึกซึ้งและการสร้างบารมีร่วมกัน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2507 เป็นต้

ตลอดจนบุคลิกภาพของท่านก็ยังเป็นที่ขวางหูขวางตาลูกศิษย์รุ่นพี่หลายคน จนบางคนถึงกับบอกคุณยายว่า “อีตาคนนี้ รุ่มๆ ร่ามๆ สกปรก พูดก็เสียงดังเอะอะ ยายอย่าไปรับเป็นลูกศิษย์เลย ไล่ไปเถอะ” แต่คุณยายก็ยังคงรับ

เนื้อหาเกี่ยวกับการสร้างบ้านธรรมประสิทธิ์ของคุณยายและความภาคภูมิใจของหลวงพ่อธัมมชโยกับการย้ายบ้านใหม่เพื่อรองรับการนั่งสมาธิ ความเมตตาของคุณยายและความต้องการของศิษย์ในการสร้างสถานที่ปฏิบัติธรรมอย่างมี

คุณยายท่านมองหน้า “คุณ....ยายมันลูกชาวนา มีเสื้อผ้าไม่มาก เพราะฉะนั้นยายใช้แล้วชัก ทุกวัน ไม่เคยทิ้งหมัก ไม่เคยทิ้งข้ามวัน ยายไม่เคยเลยที่จะมาใส่กะละมังทิ้งไว้ใช้วันนี้พอตอนเย็นยาย ก็ซัก มันจะได้ไม่เข

เรื่องราวเกี่ยวกับคุณยายซึ่งเป็นตัวอย่างของการดูแลสิ่งของอย่างมีระเบียบและสอนธรรมะให้กับลูกศิษย์ โดยหลวงพ่อทัตตชีโวได้เรียนรู้และพัฒนาตนเองจากการที่ได้เห็นความมีระเบียบและความสะอาดของคุณยาย ซึ่งส่งผลท

ครั้นอบรมหลวงพ่อธัมมชโยได้ถึงจุดหนึ่งแล้ว เห็นว่าหล่อหลอมเหมือนเป็นใจเดียวกับคุณยายแล้ว ก็ให้ หลวงพ่อธัมมชโยไปตามเพื่อนรุ่นๆ เดียวกัน หลวงพ่อทัตตชีโวจึงได้เข้ามาสร้างบารมีด้วย จากนั้น หลวงพ่อทัตตชีโวก

เนื้อหานี้พูดถึงการอบรมของหลวงพ่อธัมมชโยโดยคุณยาย ซึ่งเน้นการหล่อหลอมคนหนุ่มสาวให้เข้มแข็งและมีความรู้ ความสำคัญของการบวชอุทิศชีวิตเพื่อนำเสนอวิชชาธรรมกายทั่วโลกในปี 2512 มีการปรึกษาหารือเพื่อให้หลวงพ